top of page
Zoeken

De Weg van Europese Vrede?

Een hele poos heb ik geen blog meer geschreven. Dit was geen onwil, maar eerder een 'writersblock' maar ook drukte: twee keer naar Nederland geweest voor oa mijn creatieve werk, ik zal niemand vermoeien met hoe ik nu weer over Nederland denk...maar ben blij in Frankrijk te wonen..., medische perikelen (soms zit een ongeluk in een klein hoekje, ofwel een dikke kat die je omver loopt tegen een muur met gevolg beste bult op voorhoofd en twee weken een blauw oog), en ook wel een soort van winterdip die vrij snel werd omgezet naar een heerlijk voorjaar met veel fluitende vogels, warmte en zon.

De bloemen schoten de lucht in, net als het gras. Wat resulteerde in vroeg starten met het maaien.

En natuurlijk de gasten.

Geen maatregelen meer, dus nu komt men overal vandaan. Niet alleen Nederland, maar ook België en Engeland is nu van de partij.


We zijn nog niet zo vaak op pad geweest als dat we zouden willen.

Meer is het genieten van onze eigen omgeving en de natuur, wijntje erbij, en hier en daar zitjes creëren waar we heerlijk kunnen zitten in zon maar ook schaduw.

Dat laatste was onlangs wel nodig: de eerste hitte was een feit: ruim 40 graden op de meter.

De moestuin floreert er wel bij, met af en toe wat hulp van de tuinslang. (Die waar water uit komt, niet die ene die kronkelt)

Verder lijkt het weer wat onstabiel: veel zon en warmte, en dan ineens een dag met meer bewolking en frisse wind.

De schotel voor onze eigen satelliet verbinding voor internet bij ons huis, is ook van slag en ik probeer al maanden het voor elkaar te krijgen dat men ook een fixed Ligne (vaste lijn / glasvezel) naar ons huis trekt, zodat wij, net als in de gite, eindelijk over snel internet beschikken.

Maar ja, het is Frankrijk, dus het gaat allemaal niet zo snel en naar ons huis moeten er palen in de grond komen om de kabel te geleiden.

Het zal heus allemaal ooit wel komen.


De gasten komen en gaan in de gite, en voor aankomende zomer zitten we helemaal vol geboekt. Wordt een heel georganiseer met de wisselingen op dezelfde dag, maar wel zin in.

De gasten genieten, en het is leuk om al hun enthousiasme te zien.

Voor ons is alles 'al gewoon' geworden, de ruimte, de natuur, de vogels, de wilde dieren, de gite. Maar door de gasten, ga je het zelf ook weer meer waarderen.

Onlangs zijn we ook op pad geweest.

In St Pierre sur Dives/Auge was een ambachtelijke fair, in zowel de oude markthal als ook in de abdij.

Wat was dat leuk!

Zo heel anders dan in Nederland.

Mooi opgezet, de ambiance was natuurlijk ook prachtig.

Maar de ambachten zijn zo totaal anders dan wat we gewend zijn!

We hebben de mooiste dingen gezien, met de hand vervaardigde lampenkappen, op een manier die je echt niet eerder gezien hebt, prachtig gerestaureerde meubelen, met oude technieken, of het restaureren van authentieke spiegels, inclusief goudbrokaat, en dan op de originele manier, met de oude techniek van toen. (En dan heb je het over een eeuwenoude techniek)

Of het vervaardigen van moderne kunst op middeleeuwse manier, zoals de monniken destijds de boeken met de hand illustreerden.

Het leuke vond ik ook, dat al deze technieken door jonge mensen wordt toegepast.

Maar ik moet zeggen: de abdij was ook een plaatje en zeker een bezoek waard.

Ook deze wordt volledig gerestaureerd en dat kon je ook bekijken, deze gedeeltes worden later gebruikt als expositie ruimten enzovoort.

Op de terugweg naar huis, zijn we even binnendoor gereden.

Zo kwamen we toch weer op een weg welke we nog niet (her)kenden.

En dan rij je op een indrukwekkend iets aan: Memorial de Montormel

Het Coudehard-Montormel-monument is een historisch museum op de Mont Ormel in Frankrijk.

Van 18 tot 21 augustus 1944 vond in de vallei Falaise-Chambois de laatste fase van de Slag om Normandië plaats: de geallieerde troepen omsingelden de 5e en 7e Duitse legers die zich na een wanhopige strijd overgaven en de weg naar Parijs openden en Duitsland.

Tragische periode, waarin duizenden soldaten en burgers omkwamen. Gebouwd op heuvel 262, waar de meest gewelddadige botsingen plaatsvonden, houdt het Montormel-Coudehard-monument de herinnering levend aan degenen die hun leven hebben gegeven voor de bevrijding van Frankrijk, en in het bijzonder de Eerste Poolse Pantserdivisie, wiens rol binnen de geallieerde troepen groot was.

Hierna konden oa de Poolse troepen hun weg vervolgen naar Nederland, waar zij weer een grote rol hebben gespeeld in de bevrijding van Nederland.

Zonder deze slag was dat toen niet mogelijk geweest.

Het bijzondere vind ik, dat de Poolse troepen zijn geleid door generaal Maczek.

Hij is geboren in Lviv, Oekraïne. Waar nu een oorlog is.

En dan maakt het speciale kunstwerk bij de ingang van het monument, extra indruk. (gemaakt door een Poolse kunstenares)

Dit kunstwerk verbeeld 'de weg naar de vrede van Europa'.

Hoe anders is die stelling momenteel, waar de weg naar de vrede in Europa ver te zoeken is...












29 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page